Iggy Pop’un 2004’deki İstanbul konserini hatırlarsınız. Hani Mazhar Alanson’la kuliste kavga etmişti. Alanson sahneye onun kılığında çıkmıştı falan… O konseri hatırlayanlar, Pop’un sahnenin bir ucundan diğerine nasıl koştuğunu, sahnede nasıl dağıttığını hatırlayacak. Punk dendi mi akla gelen (ve geldiğinde suratınızın buruşmadığı) sayılı isimlerdendir kendisi.
Mazhar Alanson bugün hala aynı şarkıları söylüyor, lakin Pop’ta değişim var. Geçen hafta yayınlanan yeni albümünün adı Preliminaires. Dikkat ettiğiniz gibi bu Fransızca. Pop bir süredir Fransa’da takılıyor ve Paris entelijansiyasının en sevdiği isimlerden. Yazar Michelle Houellebecq’le hayli yaratıcı bir dostluk geliştirmiş durumda, restoranlarda ve kafelerde uzun sohbetler ediyor, nefis şaraplar içiyor, hatta üzerine bir şeyler bile giyiyor (bu onun için önemli bir aşama).
Albümde Fransızca ve İngilizce baladlar ve klasik caz şarkıları, New Orleans tarzı blues’lar var. Ama genel olarak 60’ların klasik Fransız pop şarkılarını dinlermiş gibi oluyorsunuz. Şarkılar nasıl diye merak edenler için şöyle anlatayım, Ajda Pekkan “Palavra palavra palavra” derken arka plandaki erkek sesini düşünün. Hah öyle... Autumn Leaves’in Fransızca orijinali Les Feuilles Mortes’u dinlerken zaten taşlar yerine oturuyor. Iggy aynen oradaki adam kıvamına gelmiş.
Kariyerine devam etmek zorundasın, unutulmayacaksın, demode olmayacaksın, sıkmayacaksın, kendini hep yeniden keşfedeceksin. Ve insanları buna inandırmak zorundasın. Valla sanatçı olmak da zor iş. Tabii böyle endişelerin varsa…
